پرواز تا بی نهایت

من از آغاز در خاکم نَمی از عشق می بینم

مرا می ساختند ای کاش از آب و گلی دیگر ...

فاضل نظری

پرواز تا بی نهایت...

گفت : در می زنند مهمان استگفت: آیا صدای سلمان است؟این صدا، نه صدای طوفان است مزن این خانهء مسلمان استمادرم رفت پشت در، اما گفت: آرام ما خدا داریم ما کجا کار با شما داریمو اگر روضه ای به پا داریمپدرم رفته ما عزاداریمپشت در سوخت بال و پر، اما آسمان را به ریسمان بردند آسمان را کشان کشان بردندپیش چشمان دیگران بردندمادرم داد زد بمان! بردند بازوی مادرم سپر، اما بین آن کوچه چند بار افتاد اشک از چشم روزگار افتادپدرم در دلش شرار افتاد گفت: یک روز یک نفر اما... شاعر: سید حمیدرضا برقعی التماس دعای فرج پرواز تا بی نهایت...

در حریم شعر تو بانو! اگر حاضر شدمخواندم اول کوثر و با نام تو طاهر شدمدر خیالم صحن و گنبد ساختم، زائر شدمنام شیرین تو آمد بر لبم، شاعر شدم رشتهای بر گردن ابیات من افکنده دوستمیبرد شعر مرا آنجا که خاطرخواه اوست ناگهان دیدم کنار خانه ی پیغمبرمچون خدیجه غرق نوری از جهانی دیگرمچرخ می زد یک نفس، روح القدس دور و برمتا نوشتم فاطمه ، بوسید برگ دفترم از شکوهش آسمان ساییده اینجا سر به خاکآسمان را با خودش آورده این دختر به خاک ای محمد ! دشمنت را دوست ابتر می کندخانهات را عطر ریحانه معطر می کنددیدنش بار رسالت را سبک تر می کنددختر است اما برایت کار م پرواز تا بی نهایت...

عشق من و تو چه ماجرایی دارد! این قصه چه شاهی، چه گدایی دارد! من بین صفا و مروه هم می گویم: «ایوان نجف عجب صفایی دارد.» از کتاب حیدرانه، قاسم صرافان پ.ن: این روزها که همه از زیارت آقای مهربانیها سخن میگویند، من دلم هوایی حریم شما میشود، مثل آن لحظه که از باب شیخ طوسی به پابوس شما آمدیم و من گفتم السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا و لبخندی که آقایم عفو کنید... دلم برایتان پر میزند، مثل دخترکی که دلتنگ پدر است... پرواز تا بی نهایت...